“Współczesna literatura pełna jest subtelności, alegorii, humorystycznych fantazji, i mnóstwa uogólnień, a brakuje w niej prostego i jasnego dążenia do celu, do sedna rzeczy, czyli do problemu życia.
Oprócz wdzięku w swej trywialności, nasza literatura pełna jest zwykłego zła i brutalności, argumentów, które w najbardziej wyrafinowany sposób mogłyby prowadzić ludzi z powrotem do pierwotnego barbarzyństwa, z zasadami egzystencji wziętymi nie tylko z pogańskiego, ale wręcz ze zwierzęcego świata, który pozostawiliśmy za sobą przed 5000 lat.”
Lew Tołstoj
