O wyższości tajnej egzekucji

“We Francji była gilotyna, były publiczne egzekucje. Publiczne egzekucje otaczają przestępcę, nawet najgroźniejszego, nimbem heroizmu. Publiczne egzekucje podburzają, dają wrogowi moralną siłę. Publiczne egzekucje zostawiają krewnym zwłoki, ostatnie słowa, ostatnią wolę, dokładną datę śmierci. Skazaniec jakby nie ginie ostatecznie. Egzekucja niejawna, w piwnicy, bez zewnętrznych efektów, bez ogłaszania wyroku, działa na wrogów przytłaczająco. Ogromna, bezlitosna, wszechwiedząca maszyna chwyta swoje ofiary i miele je niczym maszynka do mięsa. Po egzekucji nie ma dokładnej daty śmierci, nie ma ostatnich słów, nie ma zwłok, nie ma nawet grobu. Pustka. Wróg został zlikwidowany w sposób absolutny.” Władimir Zazubrin, Drzazga.