Pisarzowi niezbędne wielkie Ego

Hiszpański dziennikarz i redaktor Juan Cruz zauwazył, że “pasja i powołanie” pisarzy stanowi o wielkości ich pracy, ale najwazniejsze jest ich ego,” i stwierdził w swojej nowej książce “Egos Revueltos”, że “zazdrość jest jedną z największych wad świata literackiego.”

W roli redaktora, Juan Cruz napotkał ego każdego rodzaju, ale być może “największe” znalazł u Cela, laureata Nagrody Nobla w dziedzinie literatury, “bo wszyscy wokół niego wciąż schlebiali mu, a on to przyjmował z wdziecznoscią”. Niemniej jednak, autor książki “La Colmena” był “bardzo samotnym człowiekiem i bardziej sentymentalnym i podatnym na zagrożenia niż się ukazywał w pracy i prywatnie. Był nieśmiały i przezwyciężal nieśmiałość arogancją.”

Innym pisarzem obdarzonym “bardzo obfitym ego” był Octavio Paz. “Paz nie był skromnym człowiekiem, ani nie uważał za stosowne, aby ukrywać swoją wielkość z fałszywej skromności.” Mówił z przekonaniem o swojej słusznosci, a jego ogromna kultura i inteligencja były niezaprzeczalne, choć był głeboko przekonany, że mało było takich ludzi jak on w całym XX wieku “.

Urugwajski pisarz Mario Benedetti był postrzegany jako skromny, ale posiadał “drażliwe ego: ktore pozostawało przygaszone aż rozpaliła je jakaś iskra. WIECEJ (j ang)