Czarny Papież

Otrzymałem zaproszenie do udzielenia wywiadu radiowego. Prezenterka, charyzmatyczna Christie Czajkowski, poszukiwała „autorytetów” na temat Jezuitów. Traf chciał, że zajrzała na moją stronę internetową. Zaintrygowana zaprosiła do dwu-godzinnej rozmowy na żywo.

Czytelnika korci pytanie – Jakiż to ze mnie autorytet? Dwu-letnie badanie źródeł do powieści pozwala mi uważać, iż poznałem temat, który mnie interesuje, i w tym zakresie mogę perorować swobodnie. „Autorytet” natomiast jest przesadą.

O czym chce rozmawiać Christie? O tym co najbardziej pobudza zainteresowanie słuchaczy. A więc nie Jezuici-uczeni, lecz ciemne typy dolewający truciznę monarchom, chętniej posługujący się sztyletem niż krucyfiksem. Szczególnym konikiem słuchaczy radia, w którym częstym gościem jest Alex Jones, jest Czarny Papież, a więc, jak chcą adoratorzy teorii spiskowych – Generał zakonu Jezuitów będący de facto papieżem.

Wprawdzie moja powieść rozprawia się z owym wyświechtanym obrazem Jezuitów, ale traktuje o autentycznych wydarzeniach, w których owszem – Jezuici posługują się bronią, AK-47, ale w dobrej sprawie (patrz wydarzenia w Ameryce Łacińskiej – El Salvador, itp).

Dlaczego bardziej interesującym jest ów negatywny obraz Jezuitów? Ha, to chyba oczywiste – bardziej łechta wyobraźnię niż kleryk ślęczący na nudnymi księgami. Winni temu są sami Jezuici, a może raczej Watykan zabraniający strzępić języka na tematy wykraczające poza powierzony Jezuitom zakres działań. Winni również są autorzy tych wszystkich kolorowych historyjek, w których Jezuita to przekleństwo (czy pamiętacie jeszcze owe czasy gdy na kogoś złego wołano Jezuita, względnie Kalwin?). Jezuita – skryty zabójca wrósł w pop-kulturę i jako taki stał się łatwo przyswajalnym tematem.

Jako autor sądzę, że nie musi tak być. Obraz Jezuity z karabinem w ręku nie musi być negatywny. Czy uda mi się pokazać alternatywny obraz? Czas pokaże.